Safarilivet

No er eg paa eit hotell i Mombasa. 100m fraa hotellet ligg stranda og det Indiske hav. Sanden er kvit og det er som aa gaa paa mjool. I vatnet er det nesten varmare enn paa land. Dei fleste i klassen min har dessutan skifta hudfarge fraa kvit til rosa (inkludert meg sjoolv). Men no skal eg ta ein symjetur!

No har eg vore paa reis ei stund. Berre dei siste vekene, har eg vore i Rwanda, Uganda og Kenya. Desse landa grenser til kvarandre, men dei er likevel svaert saa forskjellege.

Rwanda er eit utruleg vakkert land. Det er groone skogar og hooge fjell. Dessutan er vegane der veldig fine og i heile landet har dei ei fartsgrense paa 60 km/t. Det er heller ikkje lov aa kaste boss paa gata, og om ein gjer det kan ein faa bot. I Kigali, hovudstaden i Rwanda,  besookte me AMU. AMU er eit dagtilbod for foreldrelause og aids-sjuke barn. Paa AMU kom barna for aa leike og syngje. AMU proovde dessutan aa finne fosterheim til desse barna, slik at dei skulle faa det betre. Elles besookte me to kyrkjer som staar igjen etter folkemordet. No fungerer dei som museum. Det var forferdeleg aa sjaa byggningane akuratt slik som dei vart forlatt i 1994. Paa den tida trudde folk at det var trygt aa opphalde seg i kyrkja, men det var ikkje saa trygt som dei trudde. Dei som drap skaante ingen, sjoolv om dei var i kyrkja. I tillegg til kyrkjene, besookte me ogsaa eit museum, som skildra folkemordet i Rwanda og andre folkemord. Eg vart rett og slett overaska over kor lite me faktisk har laert om folkemordet i Rwanda paa skulen. Det som dei fleste nordmenn tenkjer paa naar dei hooyrer aarstalet 1994, er nok OL. Me har laert om 2.verdskrig gjennom heile skulegangen, men kva med dei andre folkemorda? Det i Rwanda er jo berre 16 aar sidan. Det er skummelt. Eit tal som eg ikkje klarer aa glooyme etter museumsbesooket, er 1 million. 1 million menneske vart drept. 1/5 av Noreg si befolkning.

Sidan reiste me til Jinja, der me skulle vera i ein dag. Jinja var ein roleg og koseleg by. Eg likte meg veldig godt og kunne ha vore der mykje lenger. I Jinja besookte me CRO. Det er eit prosjekt for gatebarn. Gatebarn kjem tidleg om morgonen for aa leike eller gaa paa skule. I tillegg faar barna mat der. Men dei bur der ikkje. CRO er veldig opptatt av aa faa barna paa skule, saa dei sender dei rundt paa ulike skular i omraadet. I Jinja fekk eg ogsaa vera med paa ein baattur paa Nilen. Paa turen fekk eg sett ein svart kobra i eit tre og ein liten krokodille.

Dagen etter, reiste me rett til Maasai Mara. Maasai Mara er ein nationalpark i Kenya. Me hadde fatt beskjed om at me skulle bu i telt der, saa me var foorebudd paa det vaerste. Eg saag for meg ein svaer lavo, der heile klassen skulle sove. Men sjoolvsagt var det ikkje saa ille. Det me mootte var eit utruleg vakkert hotell. Eit skikkeleg rikmannshotell midt ute i busken. Ja, me budde faktisk i telt, men det var ikkje akuratt eit turtelt. Det var eit hotellromtelt med tregolv, bad(dusj, do og vask) og senger. Klassen var heilt maallaus. Paa dette hotellet hadde dei dessutan badebaseng, golf og andre kjekke aktivitetar. Sidan me var i ein nationalpark, saa maatte me jo paa safari. Paa safari saag me loover(ca 30stk.), flodhestar, elefantar, leopard, sjiraffar, antiloper, vortesvin, sebraer og mange andre villdyr. Det var utruleg kjekt aa sjaa.

Klassen min og eg har vore paa reis sidan 11.jan.2010, men me har ikkje hatt internettilgang foor no. Me har reist i Kenya og kom fram til Kampala (i Ugandar). No skal de faa hooyre litt om korleis eg har hatt det:

11.jan.2010 vart me henta paa flyplassen i Nairobi. Ein kan seie at me var noksaa slitne etter ein 10-timars flytur. Den varme lufta som traff oss paa flyplassen og den lange usystematiskekooen for aa faa visum, gjorde inntrykk paa oss. Daa me hadde henta bagasjen , saag me eit skilt i folkemengda, der det var skrive *Sagavoll Folkehoogskole*. Etter ei stund kom me fram til der me skulle sove og me var svaert klare for aa legge oss etter ein slitsom dag med mykje reising.

Dagen etter fekk eg sjaa Nairobi i dagslys. Det var ein utruleg fin hage der me budde. Det var kanskje ikkje saa mange blomar, men det var ein stor groon plen, nokre banantre og paa taket sat det nokre apekattar. Det var kanskje etter desse inntrykka at det gjekk opp for meg at eg faktisk var i Afrika. Sidan fekk me gaa litt rundt utanfor lokalet der me sov. Hovudvegane var av asfalt, medan dei mindre var av raud jord. Det var morosamt aa observere trafikken. Det var bilar som haedde skyhoog last paa taket og eg trurr ikkje at dei hadde klart seg i saa mange krappe svingar. Bilar  vart ogsaa stappa fulle, anten av folk eller ting. Somme menneske hang til og med ut av vindauget.

I loopet av den veka me var i Nairobi, opplevde me mykje forskjelleg:

-Kiberaslummen
-JamiiBora (Mikrofinans)
Ein organisasjon som gjer det mogeleg for fattige aa ta laan.
-Kaputhei
Er eit prosjekt som JamiiBora har jobba med. Det skal bli ein by for dei som klarer aa kome seg ut av slummen, ved hjelp av mikrofinans. I denne byen skal dei produsere alt sjoolv (takstein, murstein, smykke osv.). No hadde dei faatt seg mange hus der og det skulle kome fleire. Dei hadde faatt laga ein barneskule og  dei hadde dessutan planar om baade High School og Universitet.

Daa me hadde vore omlag ei veke i Nairobi, reiste med nordover i Kenya. Me reiste til Pokot. Pokot var foorskjelleg fraa det eg er vant med. Som lokalbefolkningen, skulle me bu i runde  jordhytter. Men dei me budde i var stoorre og hadde vindauge. Det var utruleg fint der me budde  (http://www.gg.rhul.ac.uk/MarichPass/). 100m fraa hyttene var det ei sandstrand og ei elv. Elva var ikkje spesiellt djup, men det var deilig aa faa kjoolt seg litt ned i varmen(50°C i sola).

I Pokot fekk me dessutan vera med paa gullgraving og fjelltur. Fjellturen gjekk til  Mount Koh. Paa fjelltoppen fekk me oppleve soloppgangen og det var fantastisk. Noko saa vakkert. Men gjett om eg er stool etter den fjellturen. I loopet av fjellturen fekk me overnatte hos nokre lokale som budde oppe i fjellsida. Det var spesiellt.

Saa reiste me vidare til Kampala og her er eg no.

Eg er i Afrika!

Her i Gvarv er det veldig kaldt for tida. -24°C er ikkje uvanleg å sjå på målestokken. Det er så kaldt at augevippene og håret blir kvitt av frost, dersom ein er ute ein tur i kulda. Eg har aldri opplevd liknande.

Elles driv eg på å syr meg haremsbukse i sjiraff- og sebramønstra stoff. Den blir kjempekul!

Foresten så reiser klassen min og eg til Afrika (Kenya, Rwanda og Uganda) på måndag 11.01.10. Me gledar oss! Temperaturen er vell ca 50°C varmare enn her i Gvarv.

Her på Sagavoll er det veldig advent for tida. Alle etasjane er mellom anna med i ein julepyntkonkurranse. Nokre tykkjer at litt granbar og nokre stearinlys er grei pynting, medan andre dekorerer etasjen sin med farga blinkelys, blitslys og strippestang. Kvar har sin smak. I tillegg til pyntekonkurranse, har me òg hatt peparkakehuskonkurranse. Etasjen min stilte opp med eit kapell med glasvindauge, noko som det viste seg at nesten alle andre òg hadde.

Elles blir det vist Amalies Jul kvar dag i tv-stova og det er moro å sjå kor mange som møter opp. Det plar sikkert vere omlag 30-40 elevar. I tillegg til å sjå Amalies Jul les eg Julemysteriet, som forresten er ei utruleg koseleg bok. Julemusikk blir også spelt på rommet og etasjen. Helst vil eg berre høyre Oslo Gospel Choir, fordi det er den musikken eg kjem i julestemning av, men sjølvsagt er eg open for mykje anna òg. Mamman min har vore så koseleg å sendt meg pakkekalender, så den prydar veggen min. Eg har òg ein siste adeventskalender; Appelsin med nellik.

Sist veke hadde me snø her i Gvarv og det vart laga nokre snømenn. Då hadde eg vell skikkeleg julestemning. No har vell mesteparten av snøen regna vekk, men det kjem sikkert ny snø snart. Eg hadde forresten oppvaskveke sist veke (Frå måndag til og med torsdag). Det var eigentleg ganske moro, men på torsdagen var det ikkje fullt så kjekt. Då vaska me sikkert opp i over 2 timar, grunna eit festmåltid med dessert. Me vart ferdige 45 minuttar før kveldsmat, då me hadde ein ny oppvask som venta oss. På torsdagen hadde me òg juleverkstad. Eg var med på: Julekort, Ull/Toving og julefilm.

Dei siste vekene har eg dessutan fått nokre nye valfag. På måndagar har eg kvardagspsykologi og på fredagar har eg basketball og glas. Alle faga er kjekke på kvar sin måte.

Elles presterte eg å tryne på rommet mitt for nokre veker sidan. Eg skulle opne opp døra mi ein morgon då det banka på, men før eg kom så langt låg eg på golvet. Det var ein morosam måte å vakne skikkeleg opp på.

Hanna akkurat no:
- Sjuk
- Litt lite julestemning
- Lei av å sove
- Gleder seg til å bli frisk!

Her i Gvarv har snøen kome (og forsvunne) og peparkakene har vore på Kiwi sidan september/oktober. Jula er rett rundt hjørne! Difor fann eg ut at eg skulle begynne å skrive ei ynskjeliste. Eigentleg blir eg glad for det meste.

• Gåver som forandrar verda!
• Alt som er heimelaga! (Vottar, hua, gryteklutar, album, kokebok osv)
• Tursett (Grønt)
• Termokopp
• Litt store tekoppar i mange fargar
• Grisar (Helst ikkje ekte)
• Garn
• Bøker
• Brettspel (Ligretto)
• Julepost
• Kalender (Til å henge på veggen)
• Kjøkkenutstyr
• Minnekort til kamera mitt (Over 1GB)

Dei siste dagane har Sagaheim, internatet som eg bur på, forandra seg til ein sjukeheim. 5 av 14 jenter er sengeliggjande, medan resten snufsar, har vondt i halsen eller frys. Elles er det omlag 40 av 130 elevar på skulen som har fått svineinfluensa. Dei som framleis er «friske» av elevane, fungerer som sjukesystrer. Me hentar fire måltid, ringjer husmor når det skal målast temperatur og gjer anna sjukesyster-arbeid. Eg for min del er slakk (men ikkje sengeliggjande), har litt vondt i halsen og smerte i begge armane.

Elles har me det bra. Safari-klassen er mellom anna eit steg nærmare Afrika. I går var me på helsestasjonen, for å ta 3 vaksinar: Twinrix, gulfeber og polio. Me har også begynt å lære om Kenya. To medelevar og eg fortalde klassen om Pokot-området.

Pokot er ei etnisk gruppe og eit landområde nordvest i Kenya. Landområdet består av høge fjell, djupe dalar og eit totalareal på 9100 km² . Klimaet varierer frå tørre savannar til frodige fjellsider. Pokotane er delt opp i to grupper: Pokotane i høglandet og slettepokotane. Pokotane i høglandet lever hovudsakleg av jordbruk, medan slettepokotane er nomadar og kvegfolk. Elles bur pokotane i jordhytter med stråtak og ofte i lag med husdyra sine.

Andre lærte oss litt swahili, historie og geografi. Alle desse foredraga var spanande og eg ser fram til reisa som startar 11.01.10. Ei reise i fem veker gjennom tre land.

I denne mørke novembermånaden har eg hatt eit par kjekke valfag som har lyst opp kvardagen. Gitar og kulturkonflikt på film har vore kjekt og spanande. Eg har mellom anna begynt å øve på julesongar, noko som gir meg veldig mykje julestemning. (Litt tidleg?) I dag hadde eg kulturkonflikt på film, der me såg filmen «Ikke uten min datter». Den var utruleg sterk og eg anbefaler den.

I tillegg til å pusle på med valfag, har eg også hatt litt fritid. I fritida har eg vore ein del på keramikken. Eg må heller ikkje gløyme å fortelje at strikketøyet mitt følgjer med meg kvar eg enn går. Uansett lysstyrke, så er strikketøyet med. De kan berre glede dykk til jul!

Etter gruppebygginga var det haustferie. Det var utruleg godt å kome heim både til familie og venner (og mamma sin gode middag!). Familien min var ikkje heime så lenge, men det gjorde ingenting, fordi eg skulle jobbe. Eg jobba kvar dag og passa katten til naboen. Alt gjekk greitt, utanom den siste kvelden eg hadde jobba, då eg kom heim og såg ein stor svart bil i oppkjørselen vår. Det vart litt dramatikk og både den eine og den andre blei med på det vesle mysteriet for å finne ut kven sin bil det var og om det var nokre ubedne gjester heime hos meg. Heldigvis var det berre naboen sin bil, som eg ikkje hadde sett i mørket før.

Sidan tok eg turen austover. Neste stopp var Sagavoll. Det var godt å vera tilbake og treffa alle saman igjen. På søndagen då eg kom til skulen,  fann eg ut kva for nokre valfag eg hadde fått og eg var svært nøgd med dei. Apologetikk, kulturkonflikt på film, kondis og gitar. Den var interessant å få sjå den provoserande filmen «Religulous» og filmen Kautokeinoopprøret, jogge i oppoverbakke på glatt føre og ikkje minst lære litt av «When you say nothing at all» på gitar.

På torsdagen skulle det vera rollebryllaup og det var utruleg morosamt. Alle elevane på skulen hadde fått utdelt ei rolle og nokre hadde fått ei oppdrag dei måtte gjere. Eg fekk rolla «Inge B», ein lokal militærutstyrforhandlar. Eg hadde aldri møtt denne personen, men det var kjekt å spele han likevel.  Jan Thomas og kjæresten, Kong Harald, Ari Behn, Michael Jackson, Supermann, Harry Potter, Pippi og Aleksander Rybak var òg  i bryllaupet. Det var så kjekt å delta, fordi alle hadde kledd seg så bra ut. Rollebryllaup må oppleveast!

Det var ei lita oppdatering om kva som skjer her på Sagavoll.

No er eg tilbake i heimlandet og eg har hatt ei fantastisk reise. Reisa mi starta søndag 13.september, då eg reiste til Oslo for å overnatte hos ei veninne. I Oslo gjekk me i Vigelandsparken, der me blei vist rundt av ein tysk guide frå Koblenz. Det hadde seg nemlig slik at me såg ei pensjonistgruppe som blei guida, og då tenkte me at me kunne spørje om me òg kunne få vera med. Me fekk lov! Det var kjekt. Eg var ikkje klar over at Sinnataggen var så liten. Eg var heller ikkje klar over at han hadde ei syster som sto nokre meter unna han.

På valgdagen, 14.september, skulle safari-gruppa møtast kl 06.30 på Oslo S. Etter det gjekk reisa i retning Sverige. Sidan reiste me gjennom Danmark, Tyskland og kom til slutt fram til målet vårt, Brüssel. I Brüssel budde me på “Van Gogh”, eit ungdomsherberg, som berre var eit par hundre meter frå metroen. Me var i Brüssel i 3 dagar. På dei dagane fekk me: Gått i mange sjokoladebutikkar, sitte i ein “Visit Brussels Line”-buss, besøkt Norway-House (Den norske EU-delegasjonen) og EU-parlamentet, stå på Grand place, vera i Tintin-butikken og tatt mange bilder av Manneken Pis. Mange i klassen bevegte seg også inn på eit jalla-kjøpesenteret (eit merkeleg lite senter med berre skinnjakke- og haremsbuksebutikkar + ingen andre kundar enn oss frå Sagavoll), for å få oss dei behagelege haremsbuksene til 15 euro. Elles var Brüssel ein veldig hektisk by der metroen var stappfull og folk for rundt i dress og slepte på tunge stresskoffertar.

Etter eit trivelig opphald i Brüssel, tok me turen vidare austover i europa. Turen gjekk no til Budapest. På nattoget til Budapest hadde me for lite liggekupear, så 4 personar måtte melde seg frivillig til å sove sitjande. Eg var ein av dei som sov i ein stol med 90º-rygg. Fantastisk. Det interessante med denne togturen var at eg vakna opp midt på natta av at nokon kom inn i kupeen vår. Eg snudde hovudet mitt mot vedkommande og såg personen rett inn i auga. Personen krossa seg og gjekk ut av kupeen vår og bort til kupeen ved sidan av. Etter ei stund sprang denne personen og ein til ut av toget i ein fei. Så såg eg dei springe på perongen. Han eine hadde ein oransje ryggsekk og han andre hadde ein sovepose. Eg er litt usikker på om det var ein draum eller om det faktisk skjedde. Men eg trur faktisk at det skjedde.

Dagen etter var me framme i Budapest. Sola skein, det var varmt og me var fullt påkledde. Læraren vår hadde laga eit utruleg kjekt opplegg til oss den dagen, så etter at me hadde komme oss til hostellet, Domino, vart me delt inn i grupper på 3. I desse gruppene skulle me: Ta u-banen, handle frukt utan å snakke engelsk, gå over ei bru som førte til andre sida av Donau, besøke  ei kyrkje og gå til Helteplassen/ Nyugati-stasjon. Elles åt me utuleg god mat, bada i ungarske bad (38ºC), gjekk til Margaret-øya, var på terror-museet og feira bursdagen til ei i klassen på eit koseleg konditori. Budapest var ein utruleg roleg og fredleg by. Ein kunne rett og slett slappe skikkeleg av.

Så kom dagen då me måtte forlate Budapest. Det var trist, men me hadde jo ei spanande reise framfor oss. Turen gjekk i retning Odense, der me skulle overnatte i ei kyrkje i ei natt. I Odense fekk me høyre koret, til den kyrkja me skulle overnatte i, syngje og sett H.C.Andersen sitt hus. Me hadde dessutan ei fin avslutning på reisa vår der.

Dagen etter reiste me til København, Göteborg og til slutt til Oslo. På Oslo S sa alle hadet til kvarandre og drog kvar til sitt. Ein gjeng på 6 (eg var ein av dei) reiste rett til Sagavoll med haukeliekspressen. Det var utruleg godt å komme “heim” og få sove lenge.

Tusen takk til Safari-klassen for ein fantastisk interrail!

Manneken Pis

Utsikt over Budapest

Safari-elev har kløppt Hanna

Til alle dei som ikkje har vore på interrail: Det skal og må opplevast.

Denne helga er det frihelg på Sagvaoll, men eg er ein av dei 14 (av 130) elevane som er igjen. Det er ganske stille kan ein seie. Kantina som pleier å vera stappfull og full av støy, er no omlag tom og nesten utan lyd. Det er heilt spesiellt.

På søndag (i morgon) reiser eg til Oslo, og på mandag kl 07.00 reiser Safari-klassen på togtur i europa. Me gledar oss! Eg har pakka ein 50 l-sekk, men eg lurer på om eg skal klare å ta vekk litt klede og diverse tull, slik at eg får meir plass til suveninrar. Eg har mellom anna bestemt meg for å droppe boka Breaking Dawn (frå Twilight-serien), fordi den er tjukk og fordi at eg veit at eg ikkje kjem til å lese i den uansett. Eg trur eg får nok med det nye strikkeprosjektet mitt: Babygenser. Den blir så fin!

I går var eg foresten på terengsykkeltur i Bø/Gvarv-området. På denne turen holdt eg nesten på å velte, men i staden for å gjere det, spidda eg leggen min på det eine tannjulet. 

(Tannhjul (av tann 2) hjul med utvendig el. innvendig krans av tenner i jamn avstand som grip inn i tilsvarande mellomrom på eit anna tannhjul el. ei tannstong og såleis blir brukt til å overføre kraft og til å minske el. auke farten ved roterande rørsle i maskinar; jf *tannstong)

Greit, eg spidda nok ikkje foten min, men eg fekk eit taggete kutt.

Her på Sagavoll skjer det også litt sprell. I natt var det nokre pøblar (pøbel?) på Sagaheim, etasjen der eg bur. Dei (han?) hadde bytta rundt på alle namneskila på dørene, knyta saman skoa våre og sist men ikkje minst hengt mange jakker på gardinstengene i stova vår. Festelig.