Safarilivet

Det er november. Det blir tidleg mørkt og alt lauvet på bakken minner om norske snøfenner. Eg likar hausten! Det einaste som er rart, er at det så og sei aldri regnar her. Eg, som vestlending, er jo vant med at på hausten og store deler av vinteren og eigentleg òg resten av året, regnar det. Eg saknar ei regnbøye her i Erfurt!

Når eg ikkje tenkjer på vêret, er eg på jobb. Ei av arbeidsoppgåvene mine hos Naturfreunde, er å ha eit ‘Fritidstilbod’ for to små grupper med ungar. Det heiter Umweltspürnasen og me gjer alt frå å presse blader til å lage flytande modellkittfiskar (sist nemnt blei eit forferdeleg griseri og skal ikkje gjentakast). Ungane var ganske kreative, men då dei var ferdige var det meir kitt på bordet enn på fisken. Det måtte jo sjølvsagt vaskast vekk og kollegaen min og eg var dei heldige som fekk lov til å gjera den jobben. Sist veke leika me òg “Fisken i det røde hav” på tysk i lag med dei. Den fantastiske omsetjinga mi var slik: “Fische in das Rote Meer, welche Farbe brauchen wir um rüber zu kommen?” Det var utruleg moro.

No har eg begynt å bli kjent med Erfurt. Kartet treng eg iallefall ikkje lenger! Eg slit pittelitt når det er mørkt, for då ser alt annleis ut. Men dersom eg følgjer trikkespora går det som regel godt. Sist søndag gjekk eg ein tur i parken, for å strikke vidare på den halve selbuvotten (den er enda ikkje ferdig). Ei gamal dame sat seg ved sida av meg og me kom i snakk. Me snakka om laust og fast. Ho sa noko som dette etter at me hadde snakka litt om arkitektur: «Det er så kjekt å høyre at ungdommar ikkje berre er interessert i popmusikk, sjølv om noko av den musikken og kan vera ganske bra.» Det var veldig hyggeleg å snakka med ho og ho gav meg fleire titals tips om alt eg kunne gjera og oppleva i Thüringen.

Denne helga var ikkje like roleg som sist helg. I går vart eg invitert til ein ‘liten’ kollektivfest, som til og med hadde sin eigen DJ på besøk. Politiet kom to gonger på døra, grunna for mykje lyd (det er kanskje ikkje så rart med tanke på at det var over 30 stykk der). Då dei kom for andre gang, måtte alle forlate festen. Me var ei gruppe på 10 som for heim til ein annan. Der fekk eg spørsmål om å kome med eit musikkynskje og eg følte at eg nesten måtte foreslå noko norsk. Eg foreslo då: Admiral P med «Snakke Litt» og Gabrielle med «Ring meg». Begge songane falt i smak!! Det var moro. Dei likte spesielt Admiral P sin song, men den er jo ganske festleg.

Elles ser eg fram til helga, for då reiser eg på besøk til slekta i Rüdesheim.

Og ja, det er snart desember og då reiser eg heim til Noreg. Eg gledar meg visst til det.